Fleksitarianizm – co to za styl odżywiania? Sprawdź, na czym polega i jak wpływa na zdrowie
W rankingach diet ocenianych pod kątem zdrowia, zbilansowania i długoterminowego bezpieczeństwa prym wiodą modele żywienia, które opierają się na przewadze produktów pochodzenia roślinnego – i nie utożsamiajmy ich z dietą wegetariańską czy wegańską. Składową ogólnie wysokiej wartości odżywczej diety nie musi być przecież wykluczenie mięsa z jadłospisu.
W tych kategoriach niezmiennie wskazuje się dietę DASH, dietę śródziemnomorską i dietę fleksitariańską – nie będzie więc zaskoczenia, jeśli powiemy, że wszystkie trzy modele są do siebie bardzo podobne.
Dietę DASH i dietę śródziemnomorską znamy. Czym jednak jest trzeci model? Co to jest fleksitarianizm?
Fleksitarianizm jako rodzaj wegetarianizmu
Termin „fleksitarianizm” odnosi się do sposobu żywienia, który łączy elementy tradycyjnego wegetarianizmu z okazjonalnym spożywaniem mięsa i ryb. W tym przypadku produkty odzwierzęce pojawiają się w diecie, ale z mniejszą częstotliwością niż w klasycznym modelu.
Fleksitarianizm klasyfikuje się jako jeden z modeli wegetarianizmu – rodzaje, które są równie często praktykowane to:
- laktoowowegetarianizm (dozwolone mleko i jaja),
- laktowegetarianizm (bez jaj),
- owowegetarianizm (bez mleka),
- pescowegetarianizm (z rybami, ale bez mięsa)
- weganizm – najbardziej restrykcyjny, całkowicie eliminujący produkty pochodzenia zwierzęcego.
Zasady fleksitarianizmu nie opierają się na sztywnych rekomendacjach. Nie narzuca się liczby dni bezmięsnych ani konkretnych limitów spożycia mięsa. W tym podejściu do codziennej diety liczy się większa świadomość żywieniowa i chęć zmniejszenia udziału mięsa w diecie – bez rezygnacji z niego całkowicie. Chodzi o to, by było zdrowo, różnorodnie, odżywczo i bardziej roślinnie.
Czy fleksitarianizm jest zdrowy?
Nie ma wątpliwości, że przewaga produktów roślinnych w dobrze zbilansowanej diecie będzie sprzyjać poprawie stanu zdrowia. Dotyczy to przede wszystkim profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2, niektórych nowotworów, otyłości i zespołu metabolicznego.
Produkty pochodzenia roślinnego są naturalnym źródłem błonnika pokarmowego, polifenoli, witamin z grupy B, witaminy C, E i K, beta-karotenu oraz składników mineralnych – w tym potasu, magnezu i żelaza. Cechuje je także niska zawartość tłuszczów nasyconych, w zamian za przewagę tłuszczów nienasyconych.
Diety roślinne lub w większości roślinne, charakteryzują się również niższym ładunkiem glikemicznym i gęstością energetyczną (głównie z uwagi na wysoką zawartość błonnika pokarmowego). Posiłki diety fleksitariańskiej oparte na warzywach i pełnoziarnistych produktach szybciej dają uczucie sytości przy często mniejszej kaloryczności w większej objętości porcji.
Bibliografia
- Cader, P., & Lesiów, T. (2021). Weganizm i wegetarianizm jako diety we współczesnym społeczeństwie konsumpcyjnym. Nauki Inżynierskie i Technologie, 1 (37).
- Cader, P., & Lesiów, T. (2020). Wegetarianizm i jego odmiany jako alternatywa dla diety tradycyjnej. Nauki Inżynierskie i Technologie, 1 (36).
- Nowosad, K. (2019). Charakterystyka najzdrowszych diet na świecie. Nauki Przyrodnicze i Medyczne, 4(26), 22-32.